Osmanlılarda Toplum

Osmanlılarda Toplum
Toplum yaşantısında İslamı Planlar öndeydi.Devletin düzenleyecisi şeriattır.Şearitın kurucusu hükümdarlıktır.Ordunun beslenmesi için server gerekir.Bu serveti sağlıyabilmek için bolluk ve huzur içinde yaşanyan halka sahip olunmalıdır.Halkın bolluk ve huzur içinde yaşaması adaletle yönetilmesine bağlıdır.
Osmanlı Devletinde toplum Askeri Sınıf ve Reaya olarak ikiye ayrılırdı.Bu sınıfılar Askeri ve Reaye idir.Askeri yönetenleri, Reaye isede yönetilen halkı oluşturuyordu.
Askeri Sınıf

Askeri sınıf devlet için çalışan kimselerdi.Bu sınıfa mensup kişiler vergi vermezdi.Kendi arasında sınıflara ayrılırdı buınlar ;
Seyfiye

Arapçadan gelme seyf kelimesinden türemiştir ve kılıç anl***** gelir.Temeli kapıkulu ve tımar sistemine dayanırdı.görevleri ise halkı refah ve adalet içinde yönetmekti.Yaptıkları hizmet karşılığında devletten toprak alırlardı.
Bu gruba dahil olanlar ; Kapıkulu askerleri, tımarlı sipahiler, azaplar, subaşılar, beylerbeyleri, vezirler…
Diğer isimleri ise; Ehl-i örf, Ehl-iseyf, ümera
İlmiye

Askerin sınıfın ikinci kısımıdır.Bu bölüme mensup olan kişiler adalet ve eğitim işleriyle uğraşırlardı.İslam dininin esaslarını yerine uyarlar ve ona göre yönetim işlerini üstlenirlerdi.Bu bölümeden olan kişiler noterlik, yargıçlık, mahalli yönetim, kadılık, tıp uzmanları, müderris, imam, müezzin eğitim elemanlığı gibi işleri yaparlardı. .Bu sınıf şuan ki üniversite statüsünde olan medreselerde yetişirlerdi.Bu sınıfa mensup olmak için arapça bilmek şarttı.
Bu sınıfı divanda Şeyhülislam temsil ederdi.
Bu sınıfın diğer adı; ehl-i şer
Kalemiye

Askeri sınıfın son mensubudur ve sınıfdaki kişiler devlet kalemlerinde çalışan memurlardan oluşurdu.Devletin üst sınıf bürokratlarını bu sınıftakiler oluştururdu.
2- Reaya

Bu sınıfdaki kişiler günlük yaşamada yönetimle alakası olmayan kişilerden oluşuyordu ve Askeri sınıf tarafında yönetiliyordu.Özellikleri ise;
* Devlete vergi veriyorlar
* Yönetimde hakları yok
* Geçimini tarım, hayvancılık, ticaret, sanaayi ile sağlıyorlardı.
Yerleşim bakımında Osmanlı Devleti yönetimde olduğu gibi Köylüler ve Şehirliler diye sınıflara ayrılıyorlardı.
Şehirliler

Osmanlıda Şehirler önemli bir yer tutuyordu.Siyasi, askeri bütün işler buralarda yapılırdı.Şehirlerin nufüsü 8-10 binin altındaydı ama İstanbulun nufüsü, 700 bin kişi ile Avrupanın en büyük şehiri idi.Şehirde yaşan halklarda kendi aralarında 4 sınıfa ayrılırdı bunlar,
* Askeriler
* Tacirler
* Esnaf
* Diğerleri…
Askeriler

Bu sınıfa mensup olan kişiler yönetimde rol oynarlardı.Bunlar, beylerbeyi, sancakbeyi, subaşı, defterdar…
Tacirler
Osmanlı Devleti ticaret yolları üzerinde olduğunda tacirlikde gelişmiştir.En önemli yerleri ise İstanbul, Trabzon, Kahire, İskenderiye, Şam, Selanik…
Esnaflar

Şehir halkının büyük bir kısımını oluşturuyorlardı.Hammaddeyi işlerler ve ürettikleri malları satarlardı.Günümüzde olduğu gibi çırak, usta, kalfa gibi kendi aralarında sınıfları vardı.İşe çıraklıkdan başlanır sonra kalfa, usta , şeyh, nakip, duacı, çavuş, yiğitbaşı, ve kethüdalığa kadar yükselinebilirdi. Üst seviyedekiler alt seviyede olanları denetim altında tutarlardı.
Diğer Gruplar

Diğer gruplar ise işsizler, göçebeler, seyyar satıcılar ve günümüzdeki ipsiz sapsız kimsele yer alıyordu.
Köylüler

Osmanlı Toplumunun büyük bir kısımı köylerde yaşıyorlardı.Köyde yaşayan halka devletin verdiği raaiyyet çiftliği vardı.Köylüler bu toprakları eker biçer ve karşılığında sipahiye vergi öderlerdi.Bu toprağı devremezlerdi.Bunun dışında Tımar Sistemi ile üretim sağlanırdı.